2 jannewaori Ė 17.50 Ė Op ooldejaorsaovend, doe et vuurwark feestelik in de locht uut mekaander spatterde, is Vrouw Salverda wegraekt. Een echte fan. Ik daenke dat ze al mien boeken hadde. De laeste jaoren woonde ze in de Lennaflat in Wolvege. Daor heík nog mit heur praot doe Ďk dír op 29 september was om verhaelen te vertellen. In de rolstoel wodde ze naor de grote zael reden. Gister haík heur beide zeunen an de tillefoon, die me de tiedinge deden. Ze vertelden dat heur moeder wark van miíj uutzocht hadde: twie gedichten en een fragment uut een lang verhael. De vraoge was aík dat de kommende donderdagmiddag tiedens de begraffenisplechtighied in de aula veurlezen wol. Netuurlik wil ik dat. Ik vien et een ere daík dat doen mag.
  En now schudde ík alle aekelike gedaachten an ziekte en dood van miíj of en stap ik zodaolik in de auto en gao Ďk naor Frank toe.

1 jannewaori Ė 18.20 Ė Now, dat was me al mit al wat een mal uutaende en een lieke mal begin. De leasepoes hadde gister de hiele dag, bange veur alle vuurwark, biíj miíj in de kaemer onder de baank legen. Mar ja, ik zol gisteraovend vot. Dat ja, hiíj mos dír toch mar uut, aanders piste hiíj lichtkaans in huus. Dat ikke de katte onder de aarm en biíj zien eigen huus heík him deur et katteloekien in de peerdestal drokt. En hiíj bleef dír gelokkig in, dat ik kon rustig votgaon. Dat docht ik temeensen. Want doe Ďk even laeter de auto aachteruut begon te rieden, vernam ik inienend wat. Ik raekte wat. En mit zag ik poes mit malle sprongen votvliegen. Mien hemel nog an toe! Ikke zuken, mar nargens was een katte te vienen. Now ja, hiíj kon in ieder geval nog lopen! Mar ik hebbe dír wel algedurig over in zeten. We hebben best een hiel genoeglike aovend had, mar tochÖ Misschien hadde et besien wel wat breuken en mos hiíj een spuitien hebben. Of was hiíj al an ít doodgaonÖ De malste gedaachten gongen biíjtieden deur me henne. Doe ík vannaacht thuuskwam was dír gien poes. Mar ja, dat kon vanzels ok niet vanwege alle knalderiíje. Nao een peer uurties slaopen was dír vandemorgen ok gien poes. Ik hul mien hatte vaaste. En doeÖ zat poes om negen ure gewoon aachter ít huus te waachten tot hiíj dír in moch. Dír mekeerde him niks. Hiíj kreupelde niet en hadde nargens smatlappen. Now ja, dat was dus een emotionele begroeting. Van miíj dan. Van poes niet. Die is gewoon, as was dír niks gebeurd, drekt weer onder de baank liggen gaon. Wat kují je toch an zoeín diertien hechten. Ik kan ja hielemaole niet zonder dat smerige ding! Now ja, wie hier dus niks van begript, het gien gevuul en deugt niet. En zo is dat!
  Nao alle drokte heík vandemorgen, nao een vorrels jaor, mien acht ammerillen uut de donkere kaaste haeld, ik hebbe ze verpot, flink waeter geven en veur ít raem zet. Dat now kun de knoppen mar kommen!

Naor de volgende bladziede - Naor de laeste bladziede 2005