27 juni – 17.00 – De vroegere heufdredakteur van de Liwwadder Kraante, Jacob Noordmans, is wegraekt. Hi’j is 89 jaor wodden. Ik hebbe Noordmans niet kend, ik hebbe him wel ien keer an de tillefoon had. Ik was in de haast van 1971 begonnen en schrief es wat in et Stellingwarfs en was doe bliekber onbegriepelik overmoedig, want ik stuurde zomar wat van mien eerste gedichten naor de kraante. Doe ’k eredaegs thuuskwam van mien wark zee mien moeder dat d’r beld was deur een man die aovens weer bellen zol. En dat gebeurde. Et was Jacob Noordmans, die vreug a’k ok wel proza schreef. Ik wus van spanning haost niet wa’k zeggen mos. Proza… ‘Schrief ie ok wel verhaelties?’ vreug Noordmans doe. Now, jaowel dus. A’k daor ok wel es wat van opsturen wol. Op 29 jannewaori 1972 ston mien eerste bi’jdrege in de ni’je Stellingwarver rebriek Uut de pultrum van de Stellingwarven. Et gedicht Wilde gaanzen. Et Stellingwarfs kreeg ok buten de Stellingwarven meer en meer een gezicht. Dat tillefoontien het veur et Stellingwarfs en veur mezels slim belangriek west. We bin Noordmans een protte daank verschuldigd. Dat eerste stokkien in de kraante is now al meer as 45 jaor leden en et is toch aenlik best wel een wonder da’k nog altied stokkies schrieve in de Liwwadder Kraante.
  Ik hebbe vandaege een lekkere fietstocht maekt. Mien vertrouwde en altied mooie route. Bi’j de Lende langes naor de Driewegsluus. Daor he’k op et terras van et paviljoen tussen de middag wat eten. En vervolgens over de Scheenesluus en deur de Braandemeer weer op huus an. Ik hebbe de kotte route van 45 kilemeter fietst, want d’r ston al weer een stevige wiend. Dat is de laeste tied altied zo. Het dat ok mit de klimaotveraandering te maeken? Hieronder een foto van vandemiddag. An et fietspad naor de Ooldelaemster Brogge, naost de Helomavaort, ston vroeger een grote Amerikaanse wiendmeule. Die is op een keer in een zwaore storm ommewi’jd. Et onderstok is now netties restereerd, mar now et boverstok nog!


Naor de veurige bladziede