29 meie 17.00 Ik hebbe de kleine roman Het gouden licht van Santa Montefiore lezen. Een betoverend verhael over rouw en hope. Celeste rouwt om de tragische dood van heur zeuntien Jack. As ze heurt dat heur nefien Bruno bij heur uutvanhuus komt, betwiefelt ze as ze et wel verdregen kan en hebbe weer een kiend om heur henne. Mar wonderlik genoeg bliekt Bruno meer over Jack te weten as dat meugelik is Een mooi boek!
  Vandemiddag hek Wolvege even ommefietst en daor hek mitien wat bosschoppen daon. Ik hebbe grote fietstassen en gao in de zoemer zo weinig meugelik mit de auto. Hieronder nog een foto van gister. Zo mooi bluuien de varkenties op et ogenblik!


Naor de veurige bladziede