20 augustus Ė 17.00 Ė Ik hebbe vandaege een stokmennig potties appelsmotse weckt en een lekkere kruudkoeke bakt.
  Ik hebbe et boek Reinke van Neeltje Bonnema lezen. Ik kreeg et vleden vriíjdag van Douwe kedo. De ondertitel is in lytse skiednis fan in grutte frou. En dan grutte in de letterlike betekenis van et woord. Reinke was een stok groter as aandere vrouwluden. Een manwief, zeden de meensken. Et verhael het me raekt. Hoe slim kují wel niet deur aandere meensken koejeneerd en pest wodden ají een betien aanders binnen as de rest. We weten dír alles van, mar toch... Reinke is een onthutsend boek. Et verhael is baseerd op et leven van Reinke Heeringa (1844-1931). Ze was de ooldtante van de heit van Neeltje Bonnema. De schriefster het een peer feiten die bekend weren uutspunnen tot een hiel verhael. Et speult boven in wat now De Waadhoeke hiet. Et Bildt en omstreken dus. In een harbargien an de zeediek wodt in 1844 een maegien geboren: Reinke Heeringa. Heur heit is visker en kastelein. As Reinke vuuf jaor is, raekt heur mem weg in et kraombedde. Vuuf jaor laeter trouwt heit opniíj. Reinke is groot en stark en wodt al gauw inzet veur zwaor wark. Nao twie mislokte liefdes en et verstarven van heit en stiefmem raekt ze an de draank. Ze hadde zo graeg wild dat dír een man kommen was die om heur geven zol. Mar dat gebeurt niet, et gelok gaot algedurig an heur deure veurbiíj. Et huus moet verkocht wodden en de niíje eigener Ďkooptí Reinke dír in wezen biíj. De boer daor ze veur warken moet is een bok van een kerel die heur misbruukt. Op et aende van et boek lat de boer nog ien keer zien wat veur deur en deur wriede en niksontziende lomperd hiíj is. En dan nemt Reinke een besluut... Et slot is stark, verrassend en onheilspellend. Mar van miíj as lezer mag Reinke heur gang gaon. Een prachtig boek!


Naor de veurige bladziede