20 september – 17.00 – Vandaege he’k nog mar even een lekkere fietstocht van 47 kilemeter maekt. Et kan now nog! Mit et heufd in ’t verbaand liekt et me niet goed toe en gao een aende fietsen. De rest van disse weke en et begin van volgende weke wodt et dus niks. En hoe is et weer dan? Bi’j de Kuunder langes bin ’k naor de sluus boven Ni’jberkoop fietst en doe over Berkoop, Buil en De Oosterstreek naor De Buytenplaets an de Dwasvaortweg in Noordwoolde. Daor wa’k van plan om op et terras een pot thee en een overheerlike croque madame te bestellen. Mar… alles was ofhuurd deur een gezelschop. Dat doe bin ’k mar naor Lunia in Berkoop fietst om wat te drinken en te eten. Now za’k van ’t jaor wel gien croque madame meer kriegen of ik moet zoe’n ding zels es perberen te maeken. Op et terras van Lunia he’k een Berkoper trio besteld. Dat bin in wezen drie plakkies bolle mit wat lekkers d’r tussen. Nao krap een half ure ha’k nog niks. Ik hebbe d’r wat van zegd en doe ha’k et zomar mit… ekskuses. Mar in plak van witte bolle die ’k besteld hadde, kree’k brune bolle. Ik hebbe daor ok mar wat van zegd en kreeg weer een protte ekskuses. Ik hebbe de brune bolle wel opeten. Lekker heur, mar toch… De vrouw waor a’k mit ofrekenen mos jubelde van: ‘Was alles naar wens?’ En doe he’k gewoon van nee zegd. Now ja, ik bin veerder een doodgoeie man, mar ietsien vlotter en zorgvuldiger mag toch wel? Een mi’j onbekende Fries praotende man zee tegen me dat hi’j mien stokkies in de kraante altied lest. Dat is vanzels hiel mooi! Bi’j de Kuunder langes bin ’k weer naor huus gaon. Ik zal now, krek as gister, nog wat potties peerties wecken.
  Mien Friese kollega schriever/verhaeleverteller Mindert Wijnstra is mit zien laeste stokkien leven doende. Een peer weken leden ston d’r een ofscheidsinterview mit him in de Liwwadder Kraante. Vandaege was et ofscheidsinterview in et pergramme Buro de Vries van Omroep Frieslaand. Ik hebbe daor mit ontroering naor luusterd. Ze leuten ok een verhael van Mindert heuren. De krachige stemme van de verteller van indertied, de zwakke stemme van Mindert op bedde. ‘It hat goed west,’ zee hi’j. ‘Ít hat goed west…”
  En ja… krek as disse prachtige keuningspinguďns hieronder maek ik, sund ik weer thuus bin uut Groet, iedere keer een rondedaansien omda’k vri’jdagaovend zok verhipt aorig ni’js kregen hebbe.


Naor de volgende bladziede - Naor de veurige bladziede